CENNET

ne güzel cümleydi
birkez daha okumalıyım
diye tekrar tekrar elimize aldığımız
kitaplar vardır ya
benim için ilahi komedya öyle oldu



dante nin
cenneti çokda kalabalık bir yer değil
oysa ki cehennem tıkabasa doluydu
cennette
tahmin ettiğimiz kadro var
peygamberler - melekler
bir kaç tane iyi yürekli imparator
iyi yürekli bir grup ruh
ve
beatrice var
aslında
beatrice le benim aramda bir problem yok
benimkisi kıskançlıktan
bu nasıl bir aşkmış böyle
dante ye şu satırları nasıl yazdırmış

aklımdan geçenleri benmiş gibi bilen beatrice diyor
güzelliğin canlı mühürleri diye bahsediyor gözlerinden
ışıltılı kadınım diyor
öyle güzel öyle gülümsedi ki ışıktan gözlerimi açamadım diyor
ve gerçektende gözleri bir müddet görmüyor
düşünsenize
gülümsediğinde ışıklar saçan bir kadın
güneş gibi


oysa ki
güzel bir kadında değil
üstelik boyuda dante den uzun

neyse

bu arada
beatrice gerçeği simgeliyor
ilahi komedya şiir kitabı
ama
bildiğimiz anlamda aşka ait şiirler olan bir kitap değil
cennet göklerde
cennette on kat var
en yüksek kat arşıala
yaşadığımız dünyada
kullarının birbirlerini sevmediği
dinlerin
peygamberleri dostlar cennette

evet bencede
cennet güzel bir yer

şimdilerde
küçük iskender okuyorum
yok
hazırlıklı olun diye yazıyorum
dante nin cennetinden sonra
küçük iskender sizi zorlayabilir

BAHARDAN MI NEDEN

düşündüm düşündüm...
gerçekten
arasıra düşünürüm de

sordum kendime
ne yapıyorsun sen diye
bir ses duydum
saçmalıklar yaptığımı söylüyordu
galiba
gerçekten duydum o sesi
sonra
bir soru daha geldi
delimisin sen
bu anlaşılmaz ve saçma şeyleri
kendine neden yaşatıyorsun diye
ses birşey söylemedi
yada
ben duymadım
oyun oynamayı seviyorum
belki ondandır diye geçti aklımdan
sınırlarımı görmek istiyorumdur belkide
olamaz mı

sonra ki soru
ne düşünüyorsun peki oldu
sesin beklediği soruydu sanki
çığlık attı
yakışmıyor sana yakışmıyor
görmüyormusun
yaşadıklarını anlamakta zorlandığında
sen sen olmaktan çıkıyorsun

bazen
bir tane
shaolin tapınağı bulup
kendimi kapatsam
arınıp
püfür püfür çıksam diyorum

durum bundan ibaret

SİTEM NASIL EDİLİR

Yıllardır sitem ediyoruz.. Annemize-babamiza –sevdiklerimize... Niye? İstediklerimiz olsun diye...Gönülden istediğimizden belki... Belki de gerçekten istediğimiz şeyin nasıl gerçekleştirilmesini istemeyi bilemediğimiz için... Şimdi büyüdük.. Yol yöntem biliyoruz.. Kelimelerin gücüne inanıyoruz ama çaresiz kalınca sitem etmeye başlıyoruz..

Küçük çocukları oyuncak dükkanına sokan anne ve babanın,

“ hayır çocuumm bunu alamayız” demesiyle, tüm dükkanı feryat figan ağlama ve bağrışların aldığı bir sitemden bahsetmiyorum. O ancak, hayal dünyasına girmiş bir çocuğun, herşeyi istemesinden dolayı çaresiz kalışı... Bir çocuğu hiçbirşey almayacağını bile bile, peluş oyuncaklar, arabalar, minik aletlerle dolu bir mekana sokup- “birşey alıp çıkacağız” diyerek acı çektirmenin diğer bir yolu..

Hepimizin en kısa yoldan başvurduğu birşey sitem...Ama eğer çaba harcanmış- güzelce hisler paylaşılmış- karşı tarafın sizi anlaması için en hoş, nadide sözler kullanılmış ve sonuç gerçekten görülmeye değer olmamışsa, sitem çoğunlukla başvurduğumuz son nokta...Başka yol bulamama hali de denebilir buna..

Ben olabildiğince sitem etmemeye çalışırım... Ya da sitem edebileceğim noktaya varana kadar elimden geleni yapmak için uğraşırım... Mutlaka çözümler vardır ve tükenmemiştir..Ya da göremediğim bir yol vardır da, onu arıyorumdur... Fakat her insan gibi benim de tükendiğim ve yardım istediğim olur.. Bu yardımı gidip başkalarından bulmaktansa, sitem edeceğim insan ile konuşarak ve tüm iyi niyetimle ne yapmam gerektiğini beraber karar verme yoluna giderim.. Nedenini unutabileceğiniz soğuk savaş yerine- paylaşıyorum ve yardım et konuşması daha insancıl gelir bana...Çünkü siz iyi niyetli iseniz, karşınızdaki de bunu hisseder...Ve Suçlamadan ziyade –ortak paydada hatalarımızı anlamaya ve beraber birbirimize yardım etmeyi seçtiğimi de belirtirim.. Benim duruşum bunu gerektirir çünkü.. Durduğum nokta sevgimden ve daha iyisi olmasını istediğimden-beraber çözüm üretme isteğimden kaynaklanır, dediğimi yaptıracağım-yapmazsa kesip atacağımdan çok...

Hayata sitem etmek ise çok farklı bir konudur...Trafiğe, işe, güce, kadersizliğe sitem etmenin hayatın mucizesine inanmamaktan kaynaklandığını düşünürüm.. Neye konsantre olursam, onu daha çok görmeye başlayacağımı bilirim..Hayat güzeldir, hoşuma gitmeyen birçok şey olabilir. Ama bunları değiştirme gücü insanın önce kendisinden başlar...

Fakat karşınızdaki hayat değil, insanlar olursa bu çok farklı olabilir.. İnsanlar birbirlerini kendi çıkarları için değiştirebilir demişti Annem...Ben, bundan çok daha farklı birşeyden bahsediyorum aslında..Tamamen herşeyin daha iyi olması adına- iki tarafında hislerini anlamak ve anladığın ölçüde saygı göstermek adına yapılan konuşmalara gelmek istiyorum...Kim bu konuşmalarda sitemkar ise, aslında özünde size olan sevgisi ve iyi niyeti olduğuna inandiginiz konuşmalara...

Bugün sitem ediyorum izninizle...Özünde, nedenleri anlamaya çalışmam ve sevgi yatıyor unutmayın...Ve benim- bizim yaptiğimız/ yapamadığımız ne var sorusuna yanıt arayışım... Ve herşey daha güzel olsun- daha çok paylaşalım- paylaştıkça kattıkça güzelleşelim isteğim...Bugün izninizle sitem ediyorum...

Sitemim size... Şimdiye kadar ki tüm anlayışıma rağmen size...

Hayatlarımız ve koşturmacamız içine dalmişken yine de anlayış gösteriyorum.. Fakat, bu kadar güzel paylaşım içindeyken- ben rüyalarımı bile yazayım tofu’ya diye düşünürken- niye çoğumuz süreklendiğimiz gündelik koşuşturmaları bahane eder olduk...Kelimeler ile arası iyi olmak değil, paylaşmak adına tüm sitemim....Bugün ne hissettiğinizden tutun da, yaşadığınız komik bir güne- aklınıza gelen bir hikayeye kadar...çok şey varken paylaşacak.... Commentlerden tutun, yazılara kadar durdugumuzun sizde farkında misiniz... Zorla hiçbirşey isteyemem sizden, haddim değil....Nedenlerini anlayamadığımdan soruyorum...Ne zor, ne durduruyor sizi, etrafta yazacak kalem mi yok, elektrikler mi kesildi yoksa....? Ben gerçekten üzüldüğüm ve ne yapmamız gerektiğini beraber bulalım diye bu yazıyı yazıyorum... Heyecanı biten şey, ruhsuzlaşmasın diye..Yeniden ortak ruh katalım diye..Yeniden heyecanlanalım diye..Çok şey mi istiyorum... Yoksa çok mu bireysel düşünüyorum...

Her sitem, bir yardım çığlığıdır aslında..
O yardım bazen birazcık çabaya bakar....
Dediğim gerçekten sadece biraz çaba..

Bugün izninizle size sitem ediyorum en nazekatlisinden..

umarım sitemimin içinde, sevgiye dair parçaları da bulursunuz...